Langevin i wsp. przeprowadzili badania nad powięzią piersiowo- lędźwiową u osób z przewlekłym bólem dolnego odcinka kręgosłupa. Wyniki jakie uzyskali opublikowali w BMC Musculoskeletal Disorders (2011, 12:203)

Powięź piersiowo- lędźwiową budują gęste warstwy tkanki łącznej, które są pooddzielane luźniejszą jej formą, tak aby możliwe było przesuwanie się zwartych warstw między sobą podczas ruchu. Czasami w wyniku urazów, przeciążeń może dochodzić do zwłóknień i zrostów, które ograniczają ruchomość. Takie sytuacje mogą powodować przewlekłe bóle dolnego odcinka kręgosłupa.

Celem badania była ocena elastyczności w obrębie powięzi piersiowo-lędźwiowej przy użyciu fal ultradźwiękowych u pacjentów cierpiących na przewlekły ból dolnego odcinka kręgosłupa oraz u pacjentów bez tej dolegliwości.

Autorzy przebadali łącznie 121 osób, wśród których 71 osób cierpiało powyżej roku na LBP. Pozostałe osoby (50 osób) stanowiły grupę kontrolną i  nie zgłaszały one ani LBP, ani jakiegokolwiek innego bólu, który w jakiś sposób ograniczał ich codzienną aktywność. Kryteriami wykluczenia były: przebyte ciężkie urazy lub operacje grzbietu i/ lub kończyn dolnych, deformacje w budowie kręgosłupa (skoliozy), ZZSK, RZS, guzy, uciski na korzenie nerwowe, zakażenia, zaburzenia psychiczne czy zaburzenia krwawienia.

Pacjenci z LBP wypełniali kwestionariusz do Oceny Bólu McGill, kwestionariusz Oswestry oraz odpowiadali na pytania odnośnie początku, historii i czasu trwania ich dolegliwości bólowych. Poziom aktywności fizycznej obu grup badano za pomocą kwestionariusza Baecke’a, nasilenie ich kinezjofobii natomiast przy użyciu skali Tampa.  U każdego badanego dokonywano zapisu ultrasonograficznego podczas biernego zgięcia kręgosłupa za pomocą automatycznego stołu, na którym badany leżał tak, że punkt zawiasowy przypadał na wysokość L4-L5. Wykorzystywane sondy USG były już wbudowane w konstrukcje stołu i były rozmieszczone po obu stronach kręgosłupa L2- L3 (w odległości 2 cm). Stół 5-krotnie ustawiał pacjenta w 15-stopniowym zgięciu.  Dodatkowe informacje pochodziły ze standardowych pomiarów zakresów ruchomości (zgięcie, wyprost, skłon doboczny kręgosłupa – badane inklinometrem), testów funkcjonalnych (test wielokrotnego zgięcia tułowia, test wielokrotnego wstawania z siadu, 50-ft walk test, Sorrensen’s Test) oraz ultradźwiękowym zbadaniu grubości tkanki łącznej oraz jej echogeniczności (na poziomie L2-L3).

Mężczyźni w grupie zgłaszającej przewlekły ból dolnego odcinka kręgosłupa oraz z grupie kontrolnej stanowili odpowiednio 53% i 48%. Elastyczność powięzi piersiowo- lędźwiowej była o 20% niższa niż u osób z przewlekłym bólem krzyża. Nie zaobserwowano istotnej statystycznie korelacji między tym odkształceniem a  płcią, aczkolwiek zauważono, że u mężczyzn były ono mniejsze niż u kobiet. Zakres ruchu zgięcia i wyprostu kręgosłupa oraz  test wytrzymałościowy Sorrensena były zmniejszone w grupie z LBP, podczas gdy echogeniczność, test wielokrotnego zgięcia tułowia,  test wielokrotnego wstawania z siadu i 50-ft walk test były zwiększone w tej samej grupie.

Autor:

Damian Gęsiński

Źródło:

Reduced thoracolumbar fascia shear strain in human chronic low back pain Helene M Langevin1,2*, James R Fox1 , Cathryn Koptiuch1 , Gary J Badger3 , Ann C Greenan- Naumann4 , Nicole A Bouffard1 , Elisa E Konofagou5 , Wei-Ning Lee5 , John J Triano6 and Sharon M Henry7